سيستماتيک
در اين روش  فرض بر اين است که افراد جامعه متجانس هستند و از اين‌رو به هر يک از آنها از عدد ۱ تا N بر اين است که افراد جامعه متجانس هستند و از اين‌رو به هر يک از آنها از عدد ۱ تا N شماره يا کُد داده مى‌شود. سپس افراد نمونه با نظمى خاص انتخاب مى‌شوند. اين روش نيز ساده است و محققان غالباً چه به روش دستى و چه بوسيلهٔ رايانه از آن استفاده مى‌کنند.

در روش منظم محقق سعى مى‌کند فاصله عددى دو نمونه را بطور ثابت مشخص کند. آنگاه براى تعيين کُد يا شمارهٔ اولى فرد نمونه و مشخص کردن موقعيت آن در سلسلهٔ اعداد و نيز موقعيت ساير افراد نمونه مى‌تواند با افزودن يا کاستن عدد ثابت فاصله، اقدام کند؛ براى تعيين عدد ثابت فاصله، از رابطه K=N/n استفاده مى‌شود.

K = عدد ثابت فاصله بين دو نمونه

N = حجم يا تعداد افراد جامعه

n = حجم يا تعداد افراد نمونه

براى تعيين موقعيت اولين نمونه مى‌توان از روش انتخاب اتفاقى يا احتمالى ساده استفاده کرد؛ مثلاً بين اعداد ۱ تا ۹ را قرعه‌کشى کرد و يک عدد را انتخاب نمود. اين عدد معرف اولين نمونه (P۱) خواهد بود. موقعيت دومين نمونه از رابطه P۲=P۱+K معين خواهد شد و موقعيت افراد بعدى را به همين ترتيب مى‌توان مشخص کرد.


.... و P۲=P۱+۳K=P۳+K و P۳=P۱+۲K=P۲+K

همچنين از رابطهٔ ۱(Pn=P(n-۱+K نيز مى‌توان موقعيت افراد نمونه را مشخص کرد؛ براى مثال، محققى مى‌خواهد از بين افراد يک جامعهٔ دانشجويى ۵۰۰ نفرى نمونه‌اى به تعداد ۵۰ نفر را به روش منظم يا سيستماتيک انتخاب کند. براى اين کار پس از کُدگذاري، ابتدا عدد ثابت K را محاسبه مى‌کند:


K = N/n = ۵۰۰/۵۰ = ۱۰

سپس به روش قرعه‌کشى موقعيت اولين فرد نمونه را بين اعداد ۱ تا ۹ مشخص مى‌نمايد. فرضاً عدد ۶ انتخاب مى‌شود. عدد ۶ فرد اول نمونه است (P۱). براى تعيين موقعيت افراد بعدى از رابطه‌هاى زير استفاده مى‌شود.


P۲=P۱+K=۶+۱۰=۱۶

P۲=P۱+۲K=۶+۲x۱۰=۲۶ يا P۳=P۲+K=۱۶+۱۰=۲۶

او در تعيين محل افراد نمونه نيازى به اين محاسبات ندارد، بلکه اولين فرد را که مشخص کرد بطور ذهنى و سريع مى‌تواند موقعيت و شمارهٔ کُد افراد بعدى را مشخص کند مثلاً:


۴۹۶، ... ، ۵۶، ۳۶، ۲۶، ۱۶، ۶

روش نمونه‌گيرى منظم باعث مى‌شود تا افراد نمونه بطور يکنواخت در سراسر جامعه پراکنده باشند. ضمناً محقق مى‌تواند موقعيت فرد اول نمونه را در انتهاى سلسلهٔ اعداد جامعه يا در بين آن انتخاب کند که در هر صورت تفاوتى نمى‌کند و مى‌تواند با لحاظ کردن عدد K به جلو يا به عقب سلسلهٔ اعداد جامعه حرکت کرده، افراد نمونه را مشخص نمايد. در اين روش دو عامل نقش مهمى دارند:

۱. عدد ثابت K

۲. تعيين موقعيت اولين فرد نمونه